To na razie wszystkie zdjęcia śpiącej Rin. Mi chyba najbardziej podoba się w blondzie, o dziwo w tym kolorze wygląda najmocniej. Dopiero na zdjęciach widać, jak solidnym charakterem obdarzona jest ta lalka. Nie planowałam jej na aż tak twardą postać. Jest to moja najbardziej sucza lalka, a z dużym biustem zrobiła się z niej na prawdę charakterna baba. Podoba mi się taka .

work in progress...

Obawiam się, że chwilowo będę miała mały przestój w pracy, bo przez mrozy nie mogę zamówić nowej partii żywicy. Może zmobilizuje mnie to do ponownego zabrania się za makijaże, choć szczerze tego nienawidzę.

Mam ostatnio zaczętych sporo nowych , lalkowych projektów, ale oczywiście nie mogę się powstrzymać przed planowaniem dalszych rzeczy. Na wiosnę chcę zająć się nową lalką w rozmiarze tiny. Zawsze chciałam mieć taką słodko-gorzką małą dziewczynkę do noszenia w torebce i chyba wreszcie wiem, jak ma wyglądać. Na razie mam jedynie jej początkowe szkice, ale mam nadzieję, że do wakacji praca nad nią będzie skończona. Mała nie ma jeszcze imienia, muszę się nad nim dobrze zastanowić.

Co dostaliście w prezencie Gwiazdkowym? Osobiście nie wyobrażam sobie nie-skarpetkowego mikołaja. Skarpetki pod Choinką muszą być, inaczej Gwiazdkę uważam za niezaliczoną. Nie ma nic fajniejszego niż wielkie, ciepłe skarpety na zimowe wieczory. Zaskoczę pewnie niejedną osobę, ale nie dostałam nic lalkowego. Trochę się zawiodłam. Czemu ludzie zaczęli uważać, że skoro robię lalki nie interesuje mnie już ich zbieranie? No, chyba że zaliczę jako lalkę Zmasakrowanego Spadochroniarza z gumoleum, którego wyłowiliśmy dziś z mężem z pod zaślepki w wannie. Z moich obliczeń wynika, że biedak przesiedział tam jakieś dwadzieścia lat. Jest malusi i wyblakły, ze złamaną nogą, wygląda jak ostatnia sierota. Ja, jak to ja mam straszną słabość do starych, zepsutych i niechcianych zabawek- nawet tych najmniejszych i najpaskudniejszych, zaadoptowałam biedaka. Z tąd właśnie biorą się pokłady śmieci w moim domu- nie umiem wyżucać. Pan Spadochroniarz dostał więc schronienie między Starym Panem Misiem, Kurczaczkiem-solniczką z porcelany a Son Goku w trybie bojowym. Zastanawiam się czy może lepiej mu będzie jednak koło starej fajki mojego taty... bardziej męska kompania i takie tam. W każdym razie mój nowy lokator zasłużył na emeryturę i dogodne warunki mieszkaniowe....

Straciłam wątek, miało być o prezentach a ja jak zwykle popłynęłam. Tak to już ze mną jest- nie piszę przez tygodnie, a gdy już usiądę do klawiatury trudno mi oderwać łapki. Dostałam w tym roku prezent, do którego śliniłam się już od kilku ładnych lat nie biorąc wtedy nawet pod uwagę, że może się on stać prezentem w ogóle. Zawile. W każdym razie do mojej nigdy nie zamkniętej kolekcji porcelany stołowej ( jakbyście zapomnieli, mam jeszcze kilka innych fiołów poza lalkami)dołączył piękny, przedwojenny serwis do herbaty z Miśni. Rodowa porcelana mojego męża- boskości. Teraz tylko wyszarpnę mojej babci jej ślubny serwis (nie, żebym musiała jakoś bardzo szarpać) i mogę wyprawiać herbatki na wysokim poziomie. Szkoda tylko, że pokłady ciastek, które piekłam przed świętami rozpłynęły się nie wiadomo kiedy...

Testowy odlew nowej, doroślejszej Akie.